جلیقه ضد گلوله که با نام های جلیقه ضد گلوله، جلیقه ضد گلوله، جلیقه ضد گلوله، لباس ضد گلوله، زره انفرادی و غیره نیز شناخته می شود، برای محافظت از بدن انسان در برابر گلوله یا ترکش استفاده می شود. زره بدن عمدتا از دو قسمت تشکیل شده است: یک ژاکت و یک لایه ضد گلوله. لباس ها اغلب از پارچه های الیاف شیمیایی ساخته می شوند.
لایه ضد گلوله از فلز (فولاد ویژه، آلیاژ آلومینیوم، آلیاژ تیتانیوم)، ورق سرامیک (کوندوم، کاربید بور، کاربید سیلیکون، اکسید آلومینیوم)، پلاستیک تقویت شده با الیاف شیشه، نایلون (PA)، کولار (KEVLAR)، فوق العاده ساخته شده است. فیبر پلی اتیلن با وزن مولکولی بالا (الیاف DOYENTRONTEX)، مواد محافظ مایع و سایر مواد یک ساختار محافظ منفرد یا ترکیبی را تشکیل می دهند.
لایه ضد گلوله می تواند انرژی جنبشی گلوله یا ترکش را جذب کند و اثر محافظتی آشکاری روی گلوله ها یا ترکش های کم سرعت دارد و در شرایط کنترل فرورفتگی های خاص می تواند آسیب به سینه و شکم انسان را کاهش دهد.
زره بدن شامل زره بدن پیاده نظام، زره بدن پرسنل پرواز و زره بدن توپخانه است. با توجه به ظاهر می توان آن را به جلیقه های ضد گلوله، جلیقه های ضد گلوله حفاظتی کامل، جلیقه های ضد گلوله زنانه و انواع دیگر تقسیم کرد.
از یک طرف، الزامات عملکرد پوشیدن جلیقه های ضد گلوله به این معنی است که با فرض عدم تأثیرگذاری بر توانایی ضد گلوله، جلیقه ضد گلوله باید تا حد امکان سبک و راحت باشد و افراد همچنان می توانند پس از پوشیدن آن اقدامات مختلف را با انعطاف بیشتری انجام دهند.
از سوی دیگر، این توانایی لباس برای تنظیم محیط ریز اقلیمی سیستم «لباس-بدن انسان» است.
برای زره بدن، امید است که بدن انسان همچنان بتواند پس از پوشیدن زره بدن، حالت تبادل حرارت و رطوبت اولیه «لباس انسان» را حفظ کند تا تا حد امکان از تجمع رطوبت در سطح داخلی جلوگیری شود. زره بدن و باعث ایجاد ناراحتی هایی مانند گرفتگی و رطوبت در حس بدن انسان می شود و مصرف انرژی فیزیکی را کاهش می دهد.
علاوه بر این، با توجه به محیط کاربری خاص آن، سازگاری زره بدن با سایر سلاح ها و تجهیزات نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
